چرا شکنجه و اعدام؟ – ی.کهن
چرا قیام وسیع تودهای سال ۱۳۵۷ نقطهی پایانی بر چرخهی شوم شکنجه، زندان و اعدام نگذاشت؟ چرا بخش وسیع کسانی که برای استقرار آزادی، برابری و عدالت اجتماعی بهپا خاسته بودند، از احکامِِ مرگ دستگیرشدگانِ روزها و ماههای نخستین قیام دفاع کردند؟ چرا آنان به جرگهی خونخواهان پیوستند، خون را با خون شستند و از باستیل[1]های تصرف شدهای که از اُسرا و زندانیان انباشته میشد، حمایت کردند؟ چرا با روبسپیرها و سنژوستها همصدا شدند تا باردیگر گیوتین بر گردنها فرود آید؟ چرا همگام با مرگآفرینان، طنابِ دار بهدست، بهدنبال گردنهای تازه گشتند؟